ﺣﻤﯿﺪ رﺿﺎ راﺳﺦکارآفرینانموفقیت و کارآفرینی

ﺣﻤﯿﺪ رﺿﺎ راﺳﺦ – کارآفرین – شرکتی با برند تولیدارو

‫ﺣﻤﯿﺪ رﺿﺎ راﺳﺦ کارآفرین ﺑﺎ ﺑﺮﻧﺪ ﺗﻮﻟﯿﺪ دارو‬

‫در ﻣﺮداد ﻣﺎه ۱۳۴۱ در ﺷﻬﺮ ﮐﺮﻣﺎن ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﺪم. ﭘﺪرم داروﺳﺎز و ﻣﺎدرم ﺧﺎﻧﻪ دار ﺑﻮد. ﺗﺤﺼﯿﻼت اﺑﺘﺪاﯾﯽ و راﻫﻨﻤﺎﯾﯽ را در ﺷﻬﺮ ﮐﺮﻣﺎن ﮔﺬراﻧﺪم. از ﮐﻼس ﺳﻮم‬ ‫دﺑﯿﺮﺳﺘﺎن ﺑﻪ آﻣﺮﯾﮑﺎ رﻓﺘﻢ و در ﻫﻤﺎن ﺟﺎ ﺗﺤﺼﯿﻼت داﻧﺸﮕﺎﻫﯽ ام ﮔﺬراﻧﺪم. ﺷﺮوع ﮐﺎرم ﺑﺎ ﻣﻬﻨﺪﺳﯽ ﻣﮑﺎﻧﯿﮏ ﺑﻮد وﻟﯽ در ﺳﺎل دوم ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪم رﺷﺘﻪ ی ﻣﻮرد‬ ‫ﻋﻼﻗﻪ ام رﺷﺘﻪ ﭘﺰﺷﮑﯽ اﺳﺖ و ﺷﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻋﻼﻗﻪ ای ﺑﻮد ﮐﻪ در ﮐﻮدﮐﯽ و ﻧﻮﺟﻮاﻧﯽ در داروﺧﺎﻧﻪ ی ﭘﺪرم ﻣﺸﻐﻮل ﺑﻪ ﮐﺎر ﺑﻮدم و اﯾﺎم ﺗﺎﺑﺴﺘﺎن را آﻧﺠﺎ ﮔﺬراﻧﺪم،‬ ‫اﺣﺴﺎس ﮐﺮدم ﺷﺎﯾﺪ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺎﺷﺪ اﯾﻦ رﺷﺘﻪ را ﻫﻢ اﻣﺘﺤﺎن ﮐﻨﻢ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ اﯾﻨﮑﻪ اﻧﺘﺨﺎب ﺑﺮای ﻣﻦ آزاد ﺑﻮد در آﻣﺮﯾﮑﺎ ﯾﮏ ﺗﺮم واﺣﺪﻫﺎی ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ داروﺳﺎزی را‬ ‫ﺑﺮداﺷﺘﻢ و دﯾﺪم ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻣﻮرد ﻋﻼﻗﻪ ی ﻣﻦ اﺳﺖ و ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﻢ در آن ﭘﯿﺸﺮﻓﺖ ﮐﻨﻢ ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ دﻟﯿﻞ در ﻫﻤﺎن ﺳﺎل ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ رﺷﺘﻪ ام را ﺗﻐﯿﯿﺮ دﻫﻢ و ‫ﺗﺤﺼﯿﻼﺗﻢ را ﺗﺎ ﻣﻘﻄﻊ دﮐﺘﺮی در رﺷﺘﻪ ی دارو ﺷﻨﺎﺳﯽ و ﺳﻢ ﺷﻨﺎﺳﯽ ﺑﻪ ﭘﺎﯾﺎن ﺑﺮﺳﺎﻧﻢ.‬
‫در دوران ﮐﻮدﮐﯽ و ﻧﻮﺟﻮاﻧﯽ ﮐﻪ در داروﺧﺎﻧﻪ ی ﭘﺪرم ﻣﺸﻐﻮل ﺑﻪ ﮐﺎر ﺑﻮدم وﻗﺘﯽ ﺑﯿﻤﺎری را ﻣﯽ دﯾﺪم ﮐﻪ داروﺋﯽ را ﻧﯿﺎز داﺷﺖ ﮐﻪ در داروﺧﺎﻧﻪ ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ و او ﺑﻪ‬ ‫دﻧﺒﺎل راه ﺣﻠﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﺴﺌﻮل داروﺧﺎﻧﻪ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﺑﻪ او داروﺋﯽ را ﻣﻌﺮﻓﯽ ﮐﻨﺪ، ﭼﻬﺮه ی ﻧﮕﺮان ﺑﯿﻤﺎر در ذﻫﻦ ﻣﻦ ﻧﻘﺶ ﻣﯽ ﺑﺴﺖ ﮐﻪ آﯾﺎ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﯾﮏ اﯾﺮاﻧﯽ ﻣﯽ‬ ﺗﻮاﻧﻢ ﮐﺎری ﺑﮑﻨﻢ و ﻣﺸﮑﻼت ﺟﺎﻣﻌﻪ ی ﺧﻮدم را ﺣﻞ ﮐﻨﻢ.‬
‫ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ اﯾﻨﮑﻪ ﻣﻦ ﻗﺒﻞ از اﻧﻘﻼب ﺑﻪ آﻣﺮﯾﮑﺎ ﻋﺰﯾﻤﺖ ﮐﺮدم و ﺷﺮاﯾﻂ رﻓﺖ و آﻣﺪ ﺑﻪ آﻣﺮﯾﮑﺎ ﺑﺴﯿﺎر ﺳﺎده ﺑﻮد در آﻧﺠﺎ ﻣﺸﻐﻮل ﺑﻪ ﺗﺤﺼﯿﻞ ﺷﺪم و در ﮐﻨﺎر‬‫ﺗﺤﺼﯿﻼﺗﻢ ﺑﻪ ﮐﺎر ﻫﻢ رﺟﻮع ﮐﺮدم ﭼﻮن ﺗﺎ ﻣﺪت زﯾﺎدی ﻫﺰﯾﻨﻪ ی ﺗﺤﺼﯿﻼﺗﻢ را از ﻣﺤﻞ درآﻣﺪم در آﻣﺮﯾﮑﺎ ﭘﺮداﺧﺖ ﻣﯽ ﮐﺮدم.‬

ﺣﻤﯿﺪ رﺿﺎ راﺳﺦ کارآفرینان موفقیت و کارآفرینی  موفقیت کارآفرینی
ﺣﻤﯿﺪ رﺿﺎ راﺳﺦ کارآفرین ﺑﺎ ﺑﺮﻧﺪ ﺗﻮﻟﯿﺪ دارو‬

‫ﺑﻌﺪ ﺑﻪ ﻣﺮور در رﺷﺘﻪ ام ﺗﺨﺼﺼﯽ ﺗﺮ ﺷﺪم و در داﻧﺸﮑﺪه ﺑﻪ ﺑﭽﻪ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﺸﮑﻞ رﯾﺎﺿﯽ داﺷﺘﻨﺪ رﯾﺎﺿﯿﺎت ﺗﺪرﯾﺲ ﻣﯽ ﮐﺮدم و در ﻣﻘﺎﻃﻊ ﺑﺎﻻﺗﺮ در ﺷﺮﮐﺘﻬﺎی‬ ‫ﻧﯿﻤﻪ ﺧﺼﻮﺻﯽ ﺑﻮدم ﮐﻪ ﺑﻪ ﻧﻮﻋﯽ ﻣﺸﻐﻠﻪ ی آﻧﻬﺎ در راﺑﻄﻪ ﺑﺎ ﻣﺴﺎﺋﻞ داروﯾﯽ ﺑﻮد و ﭘﺮوژه ﻫﺎی داروﯾﯽ را از ﻃﺮﯾﻖ داﻧﺸﮕﺎه و از ﻣﺆﺳﺴﺎت ﺧﺼﻮﺻﯽ ﺗﺤﻮﯾﻞ ﻣﯽ‬ ‫ﮔﺮﻓﺘﻢ اﯾﻦ ﭘﺮوژه ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ اﺳﺎﺗﯿﺪ داﻧﺸﮕﺎه ﺑﻮد و ﯾﮏ ﺳﺮی اﻓﺮاد ﮐﻪ روی ﭘﺮوژه ﻫﺎ ﮐﺎر ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﺤﺚ روی ﻋﻮاﻣﻞ و ﻣﺸﮑﻼﺗﯽ ﮐﻪ در راﺑﻄﻪ ﺑﺎ ﻣﺴﺎﺋﻞ‬ ‫زﯾﺴﺖ ﻣﺤﯿﻄﯽ و ﻣﺸﮑﻼﺗﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ آﻧﻬﺎ ﻣﻮاﺟﻪ ﺑﻮد ﮐﺎر ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ.‬
‫ﺑﯿﺸﺘﺮ ﭘﺮوژه ﻫﺎ در راﺑﻄﻪ ﺑﺎ داروﻫﺎﯾﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ روی ﺣﯿﻮاﻧﺎت آزﻣﺎﯾﺶ ﻣﯽ ﺷﺪ و ﺗﺨﺼﺺ ﻣﻦ اﯾﻦ ﺑﻮد و ﻣﻦ ﺑﺮاﯾﺸﺎن ﻣﺪل ﺣﯿﻮاﻧﯽ ﻃﺮاﺣﯽ ﻣﯽ ﮐﺮدم.
‫ﺳﺎل ۱۳۷۴ وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ اﯾﺮان آﻣﺪم در داﻧﺸﮑﺪه ی دارو ﺳﺎزی ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﮑﯽ ﺷﻬﯿﺪ ﺑﻬﺸﺘﯽ ﻣﺸﻐﻮل ﺷﺪم و ﺑﻪ ﻋﻨﻮان اﺳﺘﺎدﯾﺎر ﺳﻢ ﺷﻨﺎﺳﯽ داﻧﺸﮕﺎه ﻣﺸﻐﻮل ﺑﻪ‬ ‫ﮐﺎر ﺷﺪم .ﻫﻤﺎن ﺳﺎل ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﺪﯾﺮ ﮔﺮوﻫﯽ رﺷﺘﻪ ی ﺳﻢ ﺷﻨﺎﺳﯽ اﻧﺘﺨﺎب ﺷﺪم.‬

‫ﯾﮏ ﺳﺎل ﺑﻌﺪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﻌﺎون اداری ﻣﺎﻟﯽ داﻧﺸﮕﺎه ﻫﻢ ﻣﻨﺼﻮب ﺷﺪم. در ﺳﺎل ۱۳۷۷ ﺑﻮد ﮐﻪ در ﺣﯿﻦ ﮐﺎرﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ اﻧﺠﺎم ﻣﯽ دادم. ﻣﺮﮐﺰ اﻃﻼﻋﺎت و ﺳﻤﻮم‬ ‫داﻧﺸﮕﺎه را ﺗﺄﺳﯿﺲ ﮐﺮدم و ﺷﺨﺼﺎً روی اﯾﻦ ﭘﺮوژه ﮐﺎر ﮐﺮدم و از ﻃﺮﯾﻖ ﺑﻮدﺟﻪ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺧﻮدم از ﺑﺨﺶ ﺧﺼﻮﺻﯽ ﺗﺎ ﺣﺪود زﯾﺎدی درﯾﺎﻓت ﻤﯽ ﮐﺮدم ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ اﯾﻦ‬ ‫ﻣﺮﮐﺰ را راه اﻧﺪازی ﮐﻨﻢ. ﮐﺎر اﯾﻦ ﻣﺮﮐﺰ ﭘﺎﺳﺨﮕﻮﯾﯽ ﺑﻪ ﺳﺆاﻟﻬﺎ و ﻧﯿﺎزﻫﺎی ﺑﯿﻤﺎران و ﻋﻤﻮم ﻣﺮدم ﺑﻮد.‬
‫در ﺳﺎل ۷۳-۷۲ ﯾﮏ ﻣﺮﮐﺰ اﻃﻼﻋﺎت داروﻫﺎ و ﺳﻤﻮم را ﮐﻪ ﯾﮏ ﻃﺮح ﻣﻠﯽ در وزارت ﺑﻬﺪاﺷﺖ ﺑﻮد راه اﻧﺪازی ﮐﺮدﯾﻢ ﮐﻪ ﻫﺪف آن ﻣﺮﮐﺰ اﺑﺘﺪا اﯾﻦ ﻧﺒﻮد ﮐﻪ اﻃﻼع‬ ‫رﺳﺎﻧﯽ دارو اﻧﺠﺎم ﺑﺪﻫﻨﺪ و ﺑﺤﺚ ﺷﺎن ﻣﻮﺟﻮدی داروﺧﺎﻧﻪ ﻫﺎ در راﺑﻄﻪ ﺑﺎ دارو ﺑﻮد و اﯾﻦ ﻣﺮﮐﺰ دوﻣﯿﻦ ﻣﺮﮐﺰ ﺑﺰرگ اﻃﻼﻋﺎت داروﺋﯽ در ﮐﺸﻮر ﻣﺤﺴﻮب ﻣﯽ ﺷﺪ.
‫در ﺳﺎل ۱۳۷۹ ﺳﻤﺖ ﻣﺪﯾﺮ ﻋﺎﻣﻠﯽ ﺷﺮﮐﺖ داروﺳﺎزی اﻟﺒﺮز را ﺑﺮ ﻋﻬﺪه ﮔﺮﻓﺘﻢ و ﺑﻪ ﻋﻠﺖ ﺳﺎﺑﻘﻪ ی ﮐﺎری ﻣﻦ در داﻧﺸﮕﺎه اﯾﻦ ﭘﯿﺸﻨﻬﺎد را ﺑﻪ ﻣﻦ دادﻧﺪ و اوﻟﯿﻦ‬ ‫ﺗﺠﺮﺑﻪ ی ﻣﺪﯾﺮﯾﺘﯽ ﻣﻦ در ﺻﻨﻌﺖ داروﺳﺎزی ﮐﺸﻮر در آﻧﺠﺎ ﺑﻮد. ﻣﻦ اﯾﻦ ﮐﺎر را ﻋﻠﯽ رﻏﻢ اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺴﯿﺎر دﺷﻮار ﺑﻮد ﭘﺬﯾﺮﻓﺘﻢ ﭼﻮن اﻓﮑﺎر ﺑﻠﻨﺪ ﭘﺮوازی در ذﻫﻨﻢ ﺑﻮد.‬‫ﺳﭙﺲ ﺗﻮﻟﯿﺪ دارو ﺑﻪ ﻣﻦ ﭘﯿﺸﻨﻬﺎد ﮐﺮد ﮐﻪ ﻣﻌﺎوﻧﺖ ﻃﺮح و ﺗﻮﺳﻌﻪ را ﺑﻪ ﻋﻬﺪه ﺑﮕﯿﺮم ﮐﻪ ﻣﻦ آن را ﭘﺬﯾﺮﻓﺘﻢ.‬

‫ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻦ ﯾﮑﯽ از ﻣﺸﮑﻼت اﺻﻠﯽ در ﺻﻨﻌﺖ داروﺳﺎزی، ﻣﺴﺘﻨﺪ ﺳﺎزی اﺳﺖ ﯾﻌﻨﯽ وﻗﺘﯽ ﭘﺮوژه ای اﻧﺠﺎم ﻣﯽ ﺷﻮد ﯾﮏ ﺟﺮﻗﻪ ای ﮐﻮﭼﮏ در ﮐﺎر ﺗﺤﻘﯿﻘﺎﺗﯽ و‬‫آزﻣﺎﯾﺸﮕﺎﻫﯽ ﺻﻮرت ﻣﯽ ﭘﺬﯾﺮد و آن ﺗﻔﮑﺮ و اﯾﺪه، ﺑﻌﺪاً ﺑﻪ ﻓﺮﻣﻮل ارزﺷﻤﻨﺪی در ﺟﻬﺎن ﺗﺒﺪﯾﻞ ﻣﯽ ﺷﻮد و ﻣﻦ اﯾﻦ ﺗﺠﺮﺑﻪ را از آﻣﺮﯾﮑﺎ داﺷﺘﻢ.‬
‫ﭘﺮوژه ی ﺳﺎﺧﺖ دارو در ﺟﻬﺎن ﺑﺴﯿﺎر ﻫﺰﯾﻨﻪ ﺑﺮ اﺳﺖ،ﯾﮏ داروﯾﯽ ﮐﻪ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﻣﯽ ﺷﻮد ﻧﺰدﯾﮏ ﺑﻪ ﭼﻬﺎرﺻﺪ ﻣﯿﻠﯿﻮن دﻻر ﻫﺰﯾﻨﻪ ﻣﯽ ﺑﺮد ﺗﺎ اﯾﻨﮑﻪ وارد ﺑﺎزار ﺷﻮد.‬
‫ﻣﻦ ﺳﯿﺴﺘﻢ ﻣﺴﺘﻨﺪ ﺳﺎزی را در اﻟﺒﺮز دارو ﭘﯿﺸﻨﻬﺎد ﮐﺮدم و اﺟﺮا ﻧﻤﻮدم ﻋﻠﯽ رﻏﻢ اﯾﻨﮑﻪ ﻣﺎ ﺷﺼﺖ و ﭘﻨﺞ ﺷﺮﮐﺖ دارو ﺳﺎزی در اﯾﺮان دارﯾﻢ ﺑﻌﻀﯽ از دارو ﻫﺎ را‬ ‫ﻣﺠﺒﻮرﯾﻢ ﺑﺎ ارز ﻫﺎی ﺳﻨﮕﯿﻦ از ﺧﺎرج وارد ﮐﻨﯿﻢ. از ﻣﯿﺎن داروﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ از ﺧﺎرج وارد ﻣﯽ ﺷﺪ ﻣﻦ داروﻫﺎﯾﯽ را ﮐﻪ ﺑﺮای ﻣﺎ اﻣﮑﺎن ﻓﻮرﻣﻮﻻﺳﯿﻮﻧﺶ در اﯾﺮان وﺟﻮد‬ ‫داﺷﺖ اﻧﺘﺨﺎب ﮐﺮدم ﮐﻪ از ﻧﻈﺮ ارزﺑﺮی و اﺛﺮﺑﺨﺸﯽ اﻫﻤﯿﺖ داﺷﺖ.‬
‫ﻣﻦ اﻟﮕﻮی ﺧﺎﺻﯽ در زﻣﯿﻨﻪ ﻫﺎی ﻣﺪﯾﺮﯾﺘﯽ در اﯾﺮان ﻧﺪاﺷﺘﻢ و ﺑﯿﺸﺘﺮ اﻟﮕﻮﻫﺎی ﻣﻦ اﻓﺮادی ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ در ﻣﺤﯿﻂ ﮐﺎرم در آﻣﺮﯾﮑﺎ ﺑﺎ آﻧﻬﺎ ﺳﺮوﮐﺎر داﺷﺘﻢ و ﯾﮏ‬ ‫ﻣﻮﺿﻮﻋﯽ ﮐﻪ ﺑﺮای ﻣﻦ ﺑﺴﯿﺎر ارزﺷﻤﻨﺪ ﺑﻮد اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ در آﻣﺮﯾﮑﺎ، اﻓﺮاد ﺑﺎﻟﻘﻮه ﻫﺎﯾﺸﺎن زﯾﺎد اﺳﺖ و ﻣﺘﺄﺳﻔﺎﻧﻪ ﯾﮑﯽ از ﻣﺸﮑﻼت اﺳﺎﺳﯽ ﻣﺎ در ﮐﺸﻮر ﺑﻬﺮه وری اﺳﺖ‬ ‫و ﻣﺎ روش اﺳﺘﻔﺎده از ﺑﺎﻟﻘﻮه را ﯾﺎد ﻧﮕﺮﻓﺘﯿﻢ و راه زﯾﺎدی را در ﭘﯿﺶ دارﯾﻢ.‬

برچسب ها
نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

6 − دو =

بستن