بیوگرافی معمارانمعماریهنر

اسکار نیمایر , بیوگرافی مبانی فلسفی نظری طراحی و معرفی آثار

اسکار نیمایر در شهر ریو دو ژانیرو در سال ۱۹۳۴ از مدرسه هنرهای زیبا درجه مهندسی معماری دریافت کرد. در ۱۹۴۵ عضو حزب کمونیست برزیل شد. عضویت در این حزب بارها برایش دردسر آفرین بود .

مبانی فلسفی

سبک

مدرنیسم

تاریخ

اوایل دهه ۱۹۸۰

مکان

شهر ریو دو ژانیرو برزیل

ویزگی سبک معمار

خمیره اصلی کارهای نیمایر آهن و پولاد و بتن است. اما او این مواد سخت و زمخت را در قالبی نرم و ظریف عرضه کرد. نیمایر بارها گفته بود که فرم های سخت و زوایای حاد و تیز را دوست ندارد. در طرح های او سطوح سخت آهن و بتن با هارمونی نرم و مواج به رقص در می آید.

مبانی نظری

گرایشات فکری

در معماری نیمایر خلاقیت و تخیلی جسورانه دیده می شود. او معماری را به گردش آزاد رنگ و نور و فضا نزدیک کرد و حتی بناهای سنتی را با نگاهی تازه و بدیع بازساخت. بطور مثال در کلیسای جامع برازیلیا، درون کلیسا به جای فضای گرفته و تیره و تار قدیم، فضایی پر روح، زنده و جاندار است که در آن رنگ و نور به پرواز در آمده است. او معتقد بود که در سطوح صاف و تیز حس و نشانی غیر انسانی وجود دارد. به نظر او سطوح ملایم، خمیده و ظریف به طبع و ذوق انسان نزدیک تر است. وی در مقاله ای می گوید که پیکر انسان برای ما آشناترین و طبیعی ترین فرم خارجی است. در بدن آدم هیچ زاویه ای نیست، همه اندام ها با نرمی و پیچ و خم های ظریف به هم گره خورده اند.

مبانی طراحی

اسکار نیمایر که بی شک میتوان از او به عنوان بکی از بزرگترین معماران  دنیا نام برد از خطوط میگوید:

” زاویه ها و خطوط راست و سخت و انحنا ناپذیر که توسط دست انسان ساخته می شوند مرا مجذوب نمی کنند. آنچه که برای من فریبنده است ، قوس هایی آزاد و با احساسی هستند که من در کوه های سرزمین خود یافته ام ، در مسیر رود ها و در اندام زن مورد علاقه ام. ”

“من همیشه می‌خواهم که ساختمان‌هایم، تا جای ممکن، سبک باشند، به آرامی با زمین ارتباط برقرارکنند، بالا و پائین بروند و همه را شگفت زده کنند.معماری یعنی نوآوری.

معرفی آثار

بنای مرکز سازمان ملل ۱۹۴۷ در نیویورک به سبک مدرنیسم

یکی از خصوصیات امضای وی در آثارش، که شاید بیشترین تاثیر را بر معماری مدرن داشته ، استفاده ی نیمایر از کرو، خصوصا در سازه های بتونی بوده است. این طرح ها، معیارها را می شکست و درک ما از پتانسیل های رسمی و ترکیبی بتن را گسترش می داد.

نکات خاص

خمیره اصلی کارهای نیمایر آهن و پولاد و بتن است. اما او این مواد سخت و زمخت را در قالبی نرم و ظریف عرضه کرد. نیمایر بارها گفته بود که فرم های سخت و زوایای حاد و تیز را دوست ندارد.

در طرح های او سطوح سخت آهن و بتن با هارمونی نرم و مواج به رقص در می آید. او گفته بود که خمیدگی ها و انحناهای آثارش را از کوه های برزیل، امواج رودها و دریاهای میهن و همچنین پیکر موزون زنان کشورش الهام گرفته است.

در معماری نیمایر خلاقیت و تخیلی جسورانه دیده می شود. او معماری را به گردش آزاد رنگ و نور و فضا نزدیک کرد و حتی بناهای سنتی را با نگاهی تازه و بدیع بازساخت. بطور مثال در کلیسای جامع برازیلیا، درون کلیسا به جای فضای گرفته و تیره و تار قدیم، فضایی پر روح، زنده و جاندار است که در آن رنگ و نور به پرواز در آمده است.

او معتقد بود که در سطوح صاف و تیز حس و نشانی غیر انسانی وجود دارد. به نظر او سطوح ملایم، خمیده و ظریف به طبع و ذوق انسان نزدیک تر است. وی در مقاله ای می گوید که پیکر انسان برای ما آشناترین و طبیعی ترین فرم خارجی است. در بدن آدم هیچ زاویه ای نیست، همه اندام ها با نرمی و پیچ و خم های ظریف به هم گره خورده اند.

 

برچسب ها
نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

3 × 2 =

بستن